خیز و غنیمت شمار سلسلهء موی دوست

                   جامِ میِ سوری و نرگسِ جادویِ دوست

      خیز و پروانه شو شمعِ رخِ یار  را

                   تا کُنَدَت حلقه گوش سلسلهء موی دوست

      تکیه بر ایّام چو نیست نقد غنیمت شمار

                   کز دو جهان برترست طرهء هندوی دوست

     شمعِ رُخِ یار کو تا دلِ پروانه  خو

                 خویش به شعله کِشَد در خَمِ ابروی دوست

    سلسله جُنبانِ عشق زلف چو پریشان کند

                 میکِشَدم هر سحر در چَمِ باروی دوست

    ای دلِ عاشق بیا دستِ منِ خسته گیر

                 تا به بقا در رسیم از رُخِ دلجویِ دوست

    ساقی دگر نیست بها سجدهء درویش را

              کو سرافکنده شد در ره و در کوی دوست

    خیمه زده زلف او بر شبِ یلدای من

               وقتِ نماز دل خزد در خَمِ گیسوی دوست